De sprekers

Cornelis (Kees) de Jager woonde tijdens zijn schooltijd in Nederlands-Indië. In 1939 ging hij aan de Universiteit van Utrecht wis-, natuur- en sterrenkunde studeren. Eind 1942 behaalde hij het Kandidaatsexamen. Tijdens de oorlog (we schrijven 1943) moest de Jager zich schuilhouden onder in de gewelven van de Utrechtse 's Nachts deed De Jager voor zijn doctoraalonderzoek waarnemingen van het oppervlak van de maantjes van Jupiter. Na zijn doctoraalexamen week Kees de Jager voor een half jaar uit naar de theoretische natuurkunde en schreef hij een artikel over de massa van het zojuist ontdekte meson.

De Jager keerde terug naar de sterrenkunde en promoveerde in 1952 bij Marcel Minnaert cum laude op een proefschrift met de titel ‘The Hydrogen Spectrum of the Sun’. Vervolgens is hij decennialang voornamelijk betrokken geweest bij zonneonderzoek.

Hij heeft diverse ruimte-experimenten geleid ten behoeve van onderzoek naar zonnevlammen en sterrenvlammen. Vanaf 1980 ging zijn aandacht vooral uit naar de studie van superreuzen en in het bijzonder de grootschalige stromingen aan hun oppervlak. In 2003 verhuisde Kees de Jager van Utrecht (waar hij op de sterrenwacht Sonnenborgh woonde) naar Texel. Daar werd hij vrijwillig medewerker bij het Nederlands Instituut voor Onderzoek Der Zee (NIOZ) voor de bestudering van zon-klimaat relaties. Ook houdt hij zich bezig met het voorspellen van toekomstige zonneactiviteit. In 2006 werd Kees de Jager ereburger van Texel.

Een greep uit zijn levensloop:

• Directeur van Sterrenwacht 'Sonnenborgh' te Utrecht

• Oprichter en eerste directeur van de Utrechtse Laboratorium voor Ruimteonderzoek.

• Oprichter van het Astrofysisch Instituut van de Vrije Universiteit Brussel

• Secretaris-generaal van de Internationale Astronomische Unie (IAU)

• President van COSPAR (Internationale organisatie voor samenwerking in ruimteonderzoek)

• President van ICSU (Internationale Raad voor Wetenschappen)

• Oprichter en eerste hoofdredacteur van de tijdschriften `Space Science Reviews’ en ‘Solar Physics’


Jean-Pierre Grootaerd is samen met Guy Wauters werkgroepleider van de Werkgroep Kijkerbouw van de Volkssterrenwacht Armand Pien. Naast kijkerbouw en schoolprojecten is hij de bedenker van de projecten ‘Sterren schitteren voor iedereen’ (project voor mensen met een beperking in ons land en Nederland) en An astronomers project for all people’. Project voor landen in ontwikkeling. Met de nadruk op ‘Girls 4 Science’. Over dit laatste project wordt in de lezing toelichting gegeven.


Dr Hetty van Dijk was huisarts in haar geboortedorp Bussum, maar haar hart trok naar een eiland, Texel. Daar streek ze in 1989 neer en zo werd er een echte ‘dorpsdokter’.

In 2003 kreeg Hetty van Dijk de kans om als waarnemend huisarts een aantal weken in Malawi te werken. Daar werd zij besmet met het ‘Afrikavirus’ en ontmoette ze een vrouw, Grace, Hiv-positief, die ze aan aidsremmers kon helpen. Doordat deze geschiedenis in een grote Britse krant verscheen, kwam er een respectabel aantal donateurs op haar pad en heeftze samen met een aantal vrienden de Stichting Saving Grace opgericht. Daardoor bleek het mogelijk om jarenlang maandelijks 1000 GBP naar Malawi over te maken, waardoor nog meer mensen aidsremmers konden krijgen.

In 2015 ging onze stichting op in de grotere Britse organisatie Theatre for a Change www.tfacafrica.com. Het laatste cadeau aan hen was een bescheiden mobiele kliniek, waarin getest kan worden op hiv en waarin medische en psychosociale hulp verleend wordt.

Inmiddels met pensioen bereist ze ook andere werelddelen en door haar vriendschap met Prof. Kees de Jager en Jean Pierre Grootaerd verkeert dr Van Dijk in de hogere sferen van de astronomie en de lucht- en ruimtevaartgeneeskunde.